Karen en Maarten, 21 juni 2010
Nederland , Amersfoort 21°

Nog even dit.....

In Delhi hebben we niets anders gedaan dan wachten op de terugreis en het aanschaffen van souvenirs. Omdat we toch extra bagageruimte van Malaysia Airlines hadden gekregen, konden we nog enkele t-shirts, olifanten aan een ketting, fleurige shawls en een halve kilo vaag poeder voor Hans aanschaffen. Maarten sloeg ietwat door in de souvenirhausse en deed een impulsaankoop. Hopelijk arriveert over drie maanden de Royal Enfield Bullet 350 cc. daadwerkelijk in de haven van Rotterdam. Na een paar enerverende proefritten op teenslippers door New Delhi werd een aanbetaling gedaan en heeft Maarten een handgeschreven papiertje ontvangen met de nog te realiseren verbeterpuntjes. Let wel, dat betreft dus ruim 75% van de motor.

Na deze enerverende aankoop werd er nauwelijks meer geslapen, maar gelukkig pakte Malaysia Airlines goed uit en verwende ons met het meest luxe hotelverblijf van onze hele reis op het overstappunt Kuala Lumpur. Toen Maarten in de lobby van het Pan Pacific hotel echter een Mars, een Snicker en een rolletje biscuitjes kocht, kostte dat dertien en een halve dollar. Daar hadden we gedurende onze reis zeker twee nachten van kunnen slapen! Twaalf minuten internet maakte ons nog eens zeven dollar lichter. Bleek Maarten een heel kantoor te hebben afgehuurd, inclusief lederen fauteuil, hoogpolig tapijt, megaglimmend bureau, fax en telefoon. Maar wel mooi twaalf minuten het ik-ben-lekker-directeur-van-een-grote-multinational-gevoel. Dus eigenlijk gewoon een koopje voor het subtiel oppoetsen van de eigenwaarde.

Op Schiphol volgde een warm welkom door de familie, goede koffie, een ritje door het o zo schone en georganiseerde Hollandsche polderlandschap (ze hebben hier poetsmachines voor de vluchtstrook!) en toen waren we weer thuis in ons mooie huisje waar erg goed voor was gezorgd tijdens onze afwezigheid.

Reïntegreren bleek echter een lastige opgave. We zochten naar een buitenklusje dat weinig nadenken vereiste en hebben onze agressie losgelaten op het beton- en ijzerwerk van de foeilelijke schutting. Kortom, ons tuinproject is begonnen. Nu, twee weken later, is Karen ook druk met het schrijven van sollicitatiebrieven (per direct beschikbaar!) en heeft Maarten er alweer vijf lusteloze werkdagen opzitten. Het valt nog niet zo mee om in het westerse ritme van multi-tasking, meerdere afspraken, uitdagende doelen, overdaad aan spullen, het maken van keuzes en gecompliceerde relaties te geraken. En dan hebben we het nog niet eens over verkiezingen, voetbal, Joran, Bavaria-meisjes, kabinetsformaties, kelderende Euro's, sprookjeshuwelijken, lekkende oliekranen, Kirgizië, Irak, Afghanistan, andere brandhaarden en het parkeerbeleid van de Gemeente Amersfoort.

Maar geef ons een maandje of wat en we zijn er weer helemaal. Vrienden en bekenden kunnen daarbij helpen door ruimte beschibaar te stellen voor een multimediaspektakel dat zijn weerga niet kent, met onder andere ruim 3000 foto's, twee enthousiaste commentatoren met groot empatisch vermogen en het bekijken, betasten en testen van de reisfietsen. En er kunnen uiteraard vragen gesteld worden.

We zouden kunnen afsluiten met overpeinzingen over de schoonheid van het reizen, het bezoeken van verschillende culuturen, de vriendelijke mensen die we hebben ontmoet, de prachtige natuur, het heerlijke eten en drinken, de bijzondere beestjes, het steeds veranderende klimaat, het hectische én rustige verkeer, de veelsoortige medeweggebruikers, de leuke andere medereizigers, de belevenissen, etc. etc. Maar dat doen we niet. Wel willen we nog een aantal mensen bedanken:

- De firma Schwalbe - voor het produceren van de Marathon XT-banden, die in zeven maanden slechts één keer geplakt dienden te worden,
- de Peet - voor het vrolijk op gang helpen van het fietsavontuur in Maleisië,
- Hans B. - voor het klussen in huis bij onze afwezigheid,
- Loek - voor het passen op het atelier,
- Stefan - voor het goed verzorgen van de thuistoko en het monstermobiel,
- Hans v. G. - voor het logistieke apparaat,
- de familie Hienekamp - voor de logistieke en mentale ondersteuning,
- Maarten - voor zijn zelfgespaakte wereldwielen die sterker waren dan het Indiase leger,
- Hera - voor het helmdraagbewustwordingsproces,
- alle wegwerkers in Azië - voor het aanleggen van kleine wegen in schitterende en bijna onbereikbare gebieden,
- Malaysia Airlines - voor de meest luxe hotelovernachting ooit,
- ProReva - voor de soepele verlofregeling,
- de Thaise, Chinese en Indiase koks - voor het samenstellen van al die onvergetelijke wereldgerechten,
- Veronica - voor het immer aanwezige enthousiasme en het uittesten van onbegaanbare paden,
- de familie Zwart en Kruysbergen - voor het geneuzel over Duitsche autobeslommeringen,
- al het ambassadepersoneel - voor het uiteindelijk toch verstrekken van de benodigde stickers en stempels,
- alle grenswachters - voor hun flexibele optreden bij onze weigering tot het betalen van steekpenningen,
- Karen - voor het richtinggevoel en doorzettingsvermogen,
- alle honden - voor het soms blaffen, maar nooit bijten,
- alle chauffers - voor het ontzien van onze bepakte fietsjes,
- alle Aziatische kindertjes - voor het zwaaien, het opsteken van de duimpjes en het vrolijke hellooooooo-geroep,
- de firma Katadyn - voor het maken van het waterfilter, waardoor we altijd een fris plat watertje konden drinken,
- Nishan, Avi en Takur - voor de grapjes, het gidsen en het dragen van onze spullen,
- de firma Norit - voor alle hoop in dunne dagen,
- der Ulli en Ian - voor het trots kunnen tonen van ons Nederlandse tandwielkransafneemapparaat (The Next Best Thing),
- Asian Way of Life - voor het vinden van leuke Maleisische paadjes,
- zus Jolanda - voor het net lang genoeg wachten met bevallen tot we terug waren,
- de Maoisten in Kathmandu - voor het wachten met staken tot we net waren vertrokken,
- alle busbandenplakkers in Nepal en Noord-India - voor het zware werk met weinig gereedschap,
- de luggage-intake-balie-meneer in India - voor het toch plaatsen van onze fietsen in de juiste trein, na anderhalf uur zeuren,
- de CocaColaCompany - voor het uitvinden van de Limca,
- alle eigenaren van guesthouses, hotelletjes en andere overnachtigingsplekken - voor het bieden van onderdak,
- alle parelwitte stranden in Maleisië en Thailand - voor het eindelijk kunnen ervaren van het echte Bountygevoel,
- alle flexibele veerkapiteins - voor het toch toelaten van onze fietsen,
- die ene onhandige Indiase buschauffeur - voor het redesignen van onze fietssturen,
- Eastern China Airlines - voor het volgen van de klantvriendelijkheidscursus,
- het politiebureautje in Laos - voor de best beveiligde wildkampeerplek ooit,
- de fietsenshops onderweg - voor het leveren van de Shimano-onderdeeltjes en de fietsdozen,
- mr. Testosterontuktuk - voor het laagvliegen door Delhi, waardoor we toch nog op tijd bij de trein met onze fietsjes waren,
- alle andere fietsreizigers - voor de mooie verhalen, gezelligheid en de reistips,
- jullie natuurlijk - voor het lezen van deze site en het plaatsen van de leuke reacties,
- en alle anderen die we niet genoemd hebben,

Waar zouden we zijn zonder jullie. Allemaal hartelijk bedankt!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl